در حالی که کسانی از ما که با آب و هوای خاورمیانه و آسیای مرکزی آشنا نیستند ممکن است تصور کنند که زمستان های این منطقه نسبتا معتدل است، این برای بسیاری از مناطق افغانستان صادق نیست. در شمال افغانستان، فصل زمستان بسیار سردی است که شبیه سرمای سرد شهر نیویورک یا بوستون است. کمک به خانواده ها برای گرم کردن خانه های خود در طول زمستان برای بنیاد کودک ضروری و ارزشمند است. و این نیاز به ویژه در 2020-21 را ثابت کرد.
در زمستان 2020-2021، دما به طور معمول به زیر صفر رسید. بسیاری از دوره‌ها، بادهای سرد و برف‌های شدید در این زمستان وجود داشت. زمستان سختی در شمال افغانستان و یکی از سردترین زمستان‌های سال‌های اخیر بود.
برنامه سوخت برای خانواده‌ها، که هدف آن تأمین زغال‌سنگ برای خانواده‌ها در شمال افغانستان است که در زمستان هیچ منبع گرمایی دیگری ندارند، در کمک به خانواده‌ها برای گذراندن این ماه‌های سخت بسیار مؤثر بود. سوخت به خانواده‌ها این امکان را داد تا گرم بمانند و از روش‌های دیگر که زمان‌بر، کم‌اثرتر و ناامن بودند برای مقابله با سرما جلوگیری کنند.
برای بسیاری از خانواده ها در افغانستان که به سوخت دسترسی ندارند، باید برای سوزاندن به جمع آوری بوته های خار یا زباله متوسل شوند. غالباً این مسئولیت بر عهده فرزندان خانواده است.
سیف‌الله و خواهر و برادرهایش تنها نصف روز به مدرسه می‌روند زیرا هر بعدازظهر را صرف جست‌وجو در توده‌های زباله و دپوهای آشغال می‌کنند تا زباله‌های قابل سوختن و فروش را پیدا کنند. از آنجایی که خانواده آنها توانایی خرید چوب یا زغال سنگ را ندارند، این تنها راهی است که آنها می توانند هر روز آشپزی کنند و گرم بمانند.
نقی و الله نمونه دیگری از پسر جوانی است که برای کمبود سوخت فداکاری می کند. او هر روز ساعت ها را صرف جمع آوری بوته های خار می کند. خانواده او نیز توانایی پرداخت زغال سنگ را ندارند، و اگرچه بوته های خار به سرعت می سوزند، خانواده کار دیگری نمی توانند انجام دهند. در نتیجه باید بوته های خار زیادی جمع کند. چنین کار وقت گیر و پر زحمتی او را از مدرسه و زمان مطالعه دور می کند. در این ویدیو می‌توانید در مورد اینکه خانواده او چگونه تلاش می‌کنند، بیشتر بدانید:
